در جستجوی علم دست نوشته های ذهنم که به جای کاغذ مچاله شده بر پهنای دریای وب نوشته می شود، تا هم فکرم آزاد گردد و هم در مصرف کاغذ صرفه جویی
شاعر میگه:
چو میبینی که نابینا و چاه است
اگر خاموش بنشینی گناه است
اما من میگم:
بعضی وقت ها ممکن هست آدم ها نابینا نباشند، اما جلوی چشمانشان سدهای بلندی ساخته باشند که مانع نمایش چاه ها شوند…. پس ما وظیفه داریم وجود چاه را گوش زد کنیم…
اما چند بار می توان آدم ها را از چاه بیرون کشید و دوباره چاه بعدی را به آنها متذکر شد و باز تکرار، تکرار، تکرار…
