به حال آدم هایی گریه می کنم که “فکر” کردنم را بیکاری تلقی می کنند.
بگذار آنها “فکر” کنند گریه ام از ضعف است.
از “فکر” من تا “فکر” او فاصله هاست…
دست نوشته های ذهنم که به جای کاغذ مچاله شده بر پهنای دریای وب نوشته می شود، تا هم فکرم آزاد گردد و هم در مصرف کاغذ صرفه جویی
به حال آدم هایی گریه می کنم که “فکر” کردنم را بیکاری تلقی می کنند.
بگذار آنها “فکر” کنند گریه ام از ضعف است.
از “فکر” من تا “فکر” او فاصله هاست…