دسته: دل نوشته ها

یک سیب که به هوا پرتاب میشه، صد بار دور خودش میچرخه و پایین میاد… یادمون باشه که تو چرخش سیب گم نشیم…

چند وقت هست که ترجیح می دهم غذا رو در کاسه بخورم تا بشقاب… همیشه عمق رو خیلی بیشتر دوست داشتم… عاشق ارتفاع هم که هستم… پس از سطح کم می کنیم و به عمق می افزاییم… باشد که رستگار شویم…

هر روز که میگذره این مالایی ها کاری می کنند که احساس تنفرم نسبت بهشون بیشتر بشه… از دانشگاه گرفته تا اداره پلیس… از فروشنده تا مخابرات… دانشگاه رو تبدیل به بنگاه گداخونه کردند و دایم در حال چاپیدن دانشجوی بین المللی… متنفرم از آدمهای دله دزد… اونایی که تا می بینند یکی مشکلی داره… ادامه خواندن حس تنفر

شاعر میگه: چو میبینی که نابینا و چاه است اگر خاموش بنشینی گناه است اما من میگم: بعضی وقت ها ممکن هست آدم ها نابینا نباشند، اما جلوی چشمانشان سدهای بلندی ساخته باشند که مانع نمایش چاه ها شوند…. پس ما وظیفه داریم وجود چاه را گوش زد کنیم… اما چند بار می توان آدم… ادامه خواندن نابینا و چاه

10 سال گذشت و با یک حساب سرانگشتی، بیش از 120 هزار کیلومتر رانندگی کردم… کم یا زیاد، تجربه خوبی بود… معتقدم در این 10 سال رانندگی کرده ام نه ماشین راندن… اما این روزها… حتی از رانندگی هم دیگر لذت نمی برم…