دسته: دل نوشته ها

چند سال پيش رفته بوديم تخت جمشيد، خواستم از اين سر ستون عكسي بگيرم، آقايي با بچه هاش كنارش ايستاده بودند، ازشون خواستم كمي جا به جا بشن بتونم عكس بهتري بگيرم. با افتخار بهم گفت برو روش بشين من ازت عكس ميندازم. اين سنگ خالي رو براي چي عكسش رو ميخواهي؟ غصه خوردم. عكسم… ادامه خواندن من و اسب جمشيد

با نو شدن سال جديد، دارم خودم رو مورد ارزيابي دوباره قرار مي دم. چند وقته به اين نتيجه رسيدم چقدر حيف مي شدم اگر درس رو دوباره شروع نمي كردم و همون “كاربلد” قبلي مي موندم. پريروز يه دانشگاه تو استراليا پيدا كردم ديدم نوشته مستقيم از ليسانس به دكتري پذيرش مي گيره. طبق… ادامه خواندن چنين شتابان

اون روزا که مشغول به کار بودم، هر وقت از اتوبان نیایش بر می گشتم خونه، اونجا که تقاطع جنت آباد یا ستاری هست(دقیق یادم نیست) یا چندتا چهار راه پایین تر سمت دهکده المپیک، همیشه چندتا از این بچه فسقلی ها، دختر یا پسر وایساده بودن و دسته گل رز می فروختن. و من… ادامه خواندن گل

امروز دو تا سوال برام پیش اومد. 1- چرا تو فرم های اداری یا انواع پرسش نامه ها وقتی به جنسیت می رسیم اول نوشته “مرد” یا “Male” و بعد نوشته “زن” یا “Female” … در حالی که هر دو حرف “م” و “M” از نظر الفبایی بعد از “ز” و “F” هستند؟ 2- این… ادامه خواندن دو تا سوال

4-5 روز مونده بود به كنفرانس خانمي كه مسئول ارتباطات بود ايميل زد كه ميخواهي برات هتل بگيريم، كه من اول پرسيدم كدوم هتل قرار مستقر بشين و گفتن هتل “هاليدي اين” … تو نقشه گوگل نگاه كردم ديدم دوره، گفتم نه هتلتون خيلي به شهر شاه عالم دوره… من هتل نمي خوام… فقط برنامه هاي جانبي… ادامه خواندن مقاله می نویسم، پس هستم – قسمت دوم

بالاخره بعد از 4 ماه نوسانات، اولين كنفرانس به پايان رسيد. اول از همه بايد تشكر بسيار بسيار وي‍ژه داشته باشم از دوست خوبم عليرضا كه انصافا هيچي كم نگذاشت و واقعا به عنوان يه سوپروايزر همه جوره كمكم كرد… اگر كمك عليرضا نبود كه قطعا مقاله ارسال هم نمي شد… واقعا نمي دونم چجوري… ادامه خواندن مقاله مي نويسم، پس هستم – قسمت اول